Landnámsmaðurinn 
                                                        Kröpp eru kaup ef hreppi ek
                                                                      Kaldbak – en ek læt akra.
                                                                                            Önundur tréfótur

        En hann hafði skilið við frændur og fé
            og föðurlands byggðina hlýja. 
            Hann sjóhröktum fótum í fjöruna sté
            um fósturjörð svipaðist nýja.

            Að baki hans ólgandi Íshafið braust
            við útsker og hömrótta skaga – 
            í horfi reis jökull með éljalegt haust
            og jarðbannagadd o´n í haga. 
                                Stephan G. Stephansson/Vers 1&2 af 15

Valdimar vill ekki að ruddarnir ráði ákvörðunum okkar, þeir vænu eru margfalt fjölmennari, sláumst í hóp með þeim!
 http://framfarir.blogcentral.is/blog/2010/9/2/thjodkirkjan/

        Glampandi sólin vakti okkur hér á eystri Svartárbakkanum, Hnjúkurinn og Efribyggðarfjöllin gulli böðuð eins og sveitin öll, gestir á Bakkaflöt komnir út að ganga upp úr 7, morgunmaturinn kl. 8, Jói í Stapa birtist um kl. 10 og við Glúmur leggjum upp með honum í Dalaför á bílnum hans hvíta, kannski ekki neinu torfærutrölli en við komumst yfir Giljaána á honum og fram að Svartakletti þar sem við Glúmur litum í fyrsta sinni rústir af smalabyrgi Jóa en Jói sjálfur hafði ekki komið þar í 74 ár. Árin hans voru orðin 12 þegar hann hlóð byrgið og sat sumarlangt hjá 28 kvíaám, þaklaust var byrgið að vísu og fjalir voru dýrmæti sem ekki dugði að taka til leikja eða sóa í óþarfa.

            Við fengum glampandi sól í allan dag, Glúmur fyllti Goðdalakirkju af Bachtónum, Mælifellskirkjan fékk sögur af Jónum, Björnum og Eiríki kapellán á Hafgrímsstöðum sem veitti Jörundi hundadagakonungi ekki aðeins kaffi heldur einnig sykur út í það og uppskar fyrir endasleppt prestsembætti á Mælifelli og Jörundur missti einnig sína tign. 
            Við höfum sannarlega verið á slóðum sr. Ágústar í dag, hann á traustan aðdáanda í GlG auk okkar hinna en Glúmur man fjölmargar sögur hans um Mælifellsprestana, mótlæti þeirra, konufjölda og barneignir en í lok þessa gjöfula dags snæddum við svo ilmandi fisk af pönnu afmælisbarnsins á Bakkaflöt. 
            Fyrir gestgjöfum eru allir dagar jafnir nema löngu skipulagðir frídagar.

            Við lögðum í púkk með afmælisvísur:

                1.     Líklega hef ég langt um of
                    lent í þröngri snöru
                    þegar ég átti að yrkja lof 
                    um afmælisbarnið Klöru. 
                                                   GlG

               2.     Klara veislur galdrað gat
                    góðar og sól á vegi.
                    Okkur bar hún úrvalsmat 
                    afmælis- á degi. 
                                                    IHJ

               3.     Sú er þá ósk mín sem bind ég í brag
                    að blessun þér hamingjan  veiti
                    og sólskin og hlýindin sem voru í dag
                    sífellt þinn æviveg skreyti. 
                                                 Jói í Stapa

Norður á Bakkaflöt erum við GlG komnir eftir viðburðaríkan og ánægjulegan dag, veðurblíðan einstök, sólarlaust og 15-18 stiga hiti, við komum í Búðardal, leituðum berja í Þorskafirði, fórum nýju leiðina, Arnkötludal, yfir í Steingrímsfjörð, lofuðum blámann og þó enn meira aftanglitið á flóanum en svo komumst við til Gumma í Víðigerði um níuleytið og þá fer allt að styttast. Þegar maður rennir þvert um Miðfjörðinn rifjast stundum upp ein af Kormáksvísunum sem Óskar Halldórsson var að skoða með okkur í íslenskudeildinni, Kormákur lofaði Steingerði í brag og ljóðum en var svo víðsfjarri við nýja listaiðkun þegar að hvunndögum kom:

Heitast hellur fljóta
hvatt sem korn á vatni,
enn em eg auðspöng ungri
óþekkr, en bjöð sökkva.
Færast fjöll hin stóru
fræg í djúpan ægi
auðs áðr jafnfögr tróða
alin verði Steingerði. 
http://www.sagadb.org/files/text/kormaks_saga.txt

Auðspöng og auðs tróða eru kvenkenningar en bjöð er fold.

        Margur hefur velt fyrir sér þeirri áráttu mannsins að tengja saman orð til brags og hafa þar til samkomur eins og þá sem nýverið stóð á Grand hótel og var raunverulega landssamkoma, Þingeyingar sem fjölmenntu suður, sáu til þess. Forgöngumaðurinn Sigvaldi Jónsson, Ásta kona hans og Jóhann á Víkingavatni létu sig ekki vanta, Sandssystur frétti ég að hefðu verið 2, við GlG hittum Hólmfríði og Sigurð mann hennar að svo ógleymdum Vogahjónum, Maríu og Þórarni. 
        En ljóðskáldið, rithöfundurinn og sagnfræðingurinn Hannes Pétursson hugleiðir þörf mannsins til ljóða í einni greininni í bók sinni Úr hugskoti, setjumst stund hjá Hannesi:  

        Ljóðrænn skáldskapur – gerir hann eitthvert gagn? Slík spurning um nytsemi vaknar með manni dögum oftar, skilgetið barn samfélags, sem stefnir að hagnýtum kaupskap – að kerlingin hafi ætíð nokkuð fyrir snúð sinn.

        Sýnilegt merki um notagildi ljóðræns skáldskapur er aðeins eitt: að hann skuli vera til – að mannfólkið af eðlisgróinni vitund um hvað sé til þyngsla og hvað til léttis skuli ekki fyrir langalöngu hafa leyst hann úr ferðaböggunum og skilið hann eftir við lestarveginn, í grjótinu.

        En hvers vegna er slíkur skáldskapur þá enn í farteskinu? Ekkert svar við þeirri spurningu finnst mér beinna og jafnframt líkara því að vera rétt en það, að ljóðrænn skáldskapur sé hjartans-mál(alveg eftir orðanna hljóðan), að hann nái dýpra á vissri leið innra með manninum en önnur skáldlist.
                                            Hannes Pétursson/Úr hugskoti/Eitt ljóð, ein stund

            Komist ég til Kristbjargar
                Króks um hálar slóðir
                þverra sultarþrautirnar
                þar eru hagar góðir. 
                                Ísleifur Gíslason 1873-1960
Vísan er ein þeirra sem geymast af glettnisvísum Ísleifs Gíslasonar kaupmanns á Sauðárkróki. Hann orti hana um matmóður sína, var á síðustu æviárum í kosti hjá Kristbjörgu Guðmundsdóttur frá Ási. Ísleifur skaut búðavísum að mörgum þeirra sem til hans komu að versla en fékk þessa vísu frá Sigurði sýslumanni, vini sínum:

                Yrkir hann um tappa og trekt
                tækifærisljóðin. 
                Slíkan andans arkitekt 
                átt ei hefur þjóðin. 
                                    Sigurður Sigurðsson sýslumaður

                Enginn veður yfir Níl
                án þess vökni kálfi
                og ekki er hægt að yrkja í bíl 
                allt er á reiðiskjálfi. 
                                            ÍG                                    
Þessi síðasta staka flokkast með bílavísum hans eins og skáldið Hannes Pétursson greinir frá í þætti af Ísleifi/HP: Frá Ketubjörgum til Klaustra

        Sunnud. eftir Bragaþing var hvíldar- og gestadagur, Jói í Stapa kom úr Rv., tafði stund á Selfossi áður en hann fór af stað upp í Hreppa með viðkomu í Grímsnesi, Jón Jakobsson fyrrum landsnefndarmaður fyrir Vesturland hringdi úr Eyjum og myndir af systrunum á Bragaþingi bárust frá Sigmundi á Akranesi, þannig ríkti þetta kvöld okkar þar á Grand hótel með nokkrum hætti yfir gærdeginum, svo við fengum svo litlar prinsessur í heimsókn í gær, árla dags kom ársgömul frænka úr Vesturbænum í stutt innlit og heilsaði að sjálfsögðu upp á kisu, en 3ja ára Hörpufrænka kom undir hád. og var gestkomandi nokkra klukkutíma meðan mamma hennar ók pabbanum á flugið. Þá var kisa borin um húsið meira en henni sjálfri hentaði þó hún léti svo vera. Þannig áttum við hér í Austurbænum gjöfulan og glaðan dag en HÓH notaði hann auk þess til að færa föggur sínar í Hafnarfjörð þar sem hún hefur herbergi sitt hjá Birnu frænku sinni og sækir þaðan hjúkrunarnám við HÍ.

        Braggi, þ. e. kaka með súkkulaðihjúpi, var keyptur á fimmtud. morgun eins og fara gerir og fór svo að hann var afhjúpaður sellófani sínu þann sama dag handa norðangestinn Stefáni Vilhjálmssyni, okkar manni á Norðurlandi. Hann settist hjá ritlaranum úti á sólpalli og þeir fóru saman að gófla á kökunni góðu. Verð braggans bar á góma en ekki dugði að skoða umbúðir því til upplýsingar heldur varð að bíða heimkomu húsmóður sem sinnti innkaupum morgunsins, en þá var Stefán farinn norður aftur. Hann fékk smess:

                Rannsókn var af ráðsnilld gerð
                rekkum mætti duga:
                Sjáleg kakan sýndist verð
                6 og 9 tuga. 
                                                    IHJ

   Sjö tímum síðar:
                Sá kostar 10 hundruð hér
                hart er slíkt að reyna
                en Selfossbragginn ódýr er
                ekki er því að leyna. 
                                            StV

Í gær sat Jói í sæti heiðursgests hjá okkur í Austurbænum, var borin sneið sem ennþá fannst af áður nefndri köku og rifjuð var upp versagerð um hana:

                Ekki niður það skal þagga
                en þetta bragðast eftir vonum.
                Nú er ég að borða bragga
                en bárujárn er ekki á honum. 
                                                Jói í Stapa 
                Jói að vörum bita bar
                bragga- kveiktist -staka
                er munni skáldsins mætti þar
                margumljóðuð kaka. 
                                                    IHJ

Ekki fara í þurrð samkomurnar þessa helgi, en Bragaþing 2010 var haldið í gærkveldi á Grand hótel í Reykjavík. Samkoman fór vel fram, heiðursgestur hennar, Þórarinn Eldjárn hélt smellna og íhugandi ræðu, Kveðandakonur úr Þingeyjarsýslu sátu fimm á palli og fluttu rímuð svör við spurningum sem Ósk Þorkelsdóttir, ein úr hópnum bar upp við eina í senn. Húnvetningar og Þingeyingar gerðu rímuð hróp hvor að annars sýslu og skemmtu samkomunni. Líklega hafa verið nær 200 gestir á staðnum.

Netföng eftir nafni sveitabæja:

 http://saga.bondi.is/wpp/form.nsf/pages/netfongeftirbnafni.html

Nýjum leiðtoga landsnefndar var afhent boðöxin þar á samkomunni en Hermann Jóhannesson tók við henni úr hendi Sigrún Haraldsdóttur og stýrir undirbúningi fyrir samkomuna á Vesturlandi næsta sumar.

    Að sveitina mætti flytja í miðbæ Reykjavíkur er flestu ótrúlegra, en það gerðist við jarðarför sr. Ágústar í gærdag, líkfylgd í garðinn og síðan gengið til erfidrykkju í Neskirkju. 
        Við Jói í Stapa mæltum okkur mót á BSÍ og hann kom þangað á hvíta bílnum sínum, hafði lagt af stað úr Varmahlíð kl. 6.30,  og gengum þaðan til dómkirkjunnar þar tók Lárus Ágústsson á móti okkur í anddyrinum og við settumst hjá Sigmundi á Vindheimum sem sat einn í aftasta bekk, en bekkurinn átti eftir að fyllast eins og aðrir bekkir í dómkirkjunni. 
        Helga Rós frá Hvíteyrum söng til forspils Ég kveiki á kertum mínum og söng síðar í athöfninni Kirkjan ómar öll(Sigv.Kald. og Stefán frá Hvítadal), annar söngur var einradda og sunginn af kirkjugestum með öflugan forsöng af lofti. Mjög sterk var ræðan hjá Sigfúsi J. Árnasyni og hreif marga,  heyrði ég í erfidrykkjunni á eftir, en það sem ég nefndi í upphafi pistils, að athöfnin hefði líkst jarðarför í sveit byggist að hluta á því að farin var í líkfylgd í Hólavallakirkjugarð þar sem Ágúst Jósepsson afi sr. Ágústar er grafinn. Blíðuveður var, sungin 2 vers úr Hallgrími og þetta fjölmenni  sem gerði stundina í garðinum ógleymanlega.  Erfidrykkjan var svo í Neskirkju og þar blönduðust Skagfirðingar Hrútfirðingum, Dönum, Vesturbæingum, og þannig mætti áfram telja.

        Í Oddakirkju var fjölmenn samkoma sem við Guðrún systir mín og Sigrún Ásg. samkennari okkar fórum til í gærkveldi. Þar var íslenskur trúbador, varð reyndar þekktur fyrir að starfa í hljómsveitum og lagasmíðar, en þetta einmana hlutverk féll prýðilega að þessum hógværa og látlausa manni. Hann heitir Gunnar Þórðarson, þekktur úr Hljómum í Keflavík sem ritlari þykist hafa séð á sviði í Sjallanum á Ak.(hét þá Sjálfstæðishúsið) árið 1964. Við áttum ágætt kvöld, hlýddum á þekkt lög Gunnars og minna þekkt, í lokin sungum við áheyrendur með honum Bláum augun þín og Dalakofann í 5 erindum, en þau finnast víst 13 ef grannt er skoðað. Já, gott var  þar í kvöldkyrrðinni á Rangárvöllunum, dalalæða var komin í drög og lágir er kom að heimferð og þó tónleikahaldarar, kór Oddakirkju, byðu til kaffis í safnaðarheimilið mátum við meir að snúa heimleiðis. 

            Skáldið

Ég bíð þess sem ei verður, sem aldrei getur gerst
ég bíð þess samt, ég bíð þess:
að dag einn fylli orð mín svo ungt og máttugt líf

að höf og stormar hlýði mínum munni. 
                                    Hannes Pétursson/Stund og staðir bls. 36

Ævar Kjartansson varð sextugur í gær en flutti í fyrradag ávarp við undirleik Laxár hjá Miðkvíslarstíflu. Hann á góðan þátt í því góða útvarpi sem okkur býðst á RUV1:

 "Ég er ánægður með að leggja mitt af mörkum í jafn mikilvægri stofnun og Ríkisútvarpið er, en Rás 1 er eini fjölmiðillinn þar sem töluð er íslenska um íslensk málefni. Ég hef því skemmt mér vel, fundist þetta góður starfsvettvangur og kynnst góðu fólki," segir Ævar

 http://vefblod.visir.is/index.php?s=4334&p=98138

            Mælifellshnjúkur

Þú sem átt eintöl við skýin
þekkir morgunsvalt heiði
alskyggn á jökla landsins
eygir blánandi hafmið
og allt þrennt í andrá sömu:
upptök kvíslanna ströngu
vegi fljótanna ströngu
fram – og hin lygnu mynni

ég bý á reikulli göngu
um byggðir svefnugra dala
um stigu glámsýnna borga
að storkandi návist þinni. 
                Hannes Pétursson/Stund og staðir bls. 35

    Á morgun verður útför sr. Ágústar Sigurðssonar frá Dómkirkjunni, hann er órjúfanlega tengdur Mælifelli fyrir okkur sem honum kynnust meðan hann var þar prestur.

        Heim til hagyrðingsins og bóndans BGB í Skeiðháholti lá ritlaraleiðin í gærdag, þar sem rabbað var um Jóa í Stapa, eftirminnilegan söng Guðgeirs í Bitru í fimmtugsafmæli IHJ, ættarmót Gilhagaættar sem oddviti Ásahrepps bar með sér vestur yfir hana Þjórsá en undir kl. 17 var farið að rifja upp vísur. Bjarni Gunnlaugur komast í ham þegar hann fór að rifja upp nýlega komu iðnaðarmanns sem tók 20 þúsund fyrir 2 klt., en eitt sinn kvað hann um Jóa í Stapa:

                Iðkar lítið orðaglamur
                í honum þó skáldið býr
                víst er Jói vinnusamur
                verklaginn og ekki dýr. 
                                            BGB

        Bóndinn smiðurinn og organistinn Eissi á Votamýri gaf Jóa einnig góðan vitnisburð og áleit hann skyggnan. Bjarni Gunnlaugur orti aðra stöku af því tilefni:

                Að vinna með Jóa er vafalaust gott
                og vísurnar koma í haugum
                þetta er dugnaðarforkur með dulítinn vott
                af dulrænu bliki í augum. 
                                                     BGB

   KK hefur líklega séð mánann í morgun því fyrsta lagið í þættinum hans á RUV1 í morgun var Í suðri reis máninn og sveif yfir tindum, upphaf Seljadalsrósarinnar sem lengi hefur verið vinsælt karlakórslag, en ýmislegt markvert í Fr.bl. í dag þó þunnt sé, en öll vitum við að ekki er allt undir þykktinni komið.
    Skarfalausar sundlaugar heita bakþankar Hólmfr.Helgu Sigurðard. þar sem hún er að tala um rakkarana, sem stundum eru nefndi hér í ritli.

 http://vefblod.visir.is/index.php?s=4332&p=98092

    Ekki síður er markvert að skoða fagnaðarhátíð hjá Mývetningum og öðrum landsmönnum vegna 40 ára afmælis sprengjunnar í Miðkvíslarstíflu:

 http://vefblod.visir.is/index.php?s=4332&p=98090

    Í suðvestri reis máninn þegar ég skrapp út á horn eftir Fr.bl., heill og myndarlegur var hann, hefur kannski pata af því að Mánaspjall RB er komið á söngblað Bragaþings á lau. Svalt en kyrrt veður. Síða hins veðurglögga granna míns á Bakkanum sýnir 9 gráður og hann er farinn að tala um fyrstu haustlægðina

http://brim.123.is/blog/record/472304/

Í gærmorgun höfðu 102 boðað komu sína til Bragaþings og við RB spáum við að þar verði 150 manns. Enn er hægt að bætast í hópinn.

 http://stikill4.blogcentral.is/blog/2010/2/14/fundur-a-gauksmyri-sidasta-sunnud-i-febr/ 

Aldrei verður vinasnauð
vísan hljómasnjalla.
Menn láta ei þennan þjóðarauð
í þögn og gleymsku falla. 
                            Jakob Jónsson Varmalæk

Íhaldið hafði ráðið ríkjum í Reykjavík um áratugi og barnapössunarmál í ólestri, Danir hafa smáfordóma gagnvart Íslendingum, Danir vita að þeir eru lítil þjóð í samfélagi þjóðanna, okkur vantar samfélagsvitund sem Danir hafa, Í Aarhus er einn borgarstjóri, eitt sjúkrahús o.s.frv. segir Maríanna Friðjónsdóttir sjónvarpsmaður í þættinum Hringsóli á RUV1 í gær:

http://dagskra.ruv.is/ras1/4498918/2010/08/23/